Θεολογικά, Θρησκευτικά69- Page

ΥΠΕΡ ΕΜΑΥΤΟΥ ΟΥ ΚΑΥΧΗΣΟΜΑΙ ΕΙ ΜΗ ΕΝ ΤΑΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΙΣ ΜΟΥ  «Ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. Ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι, ὑπὲρ δὲ

ΜΝΗΜΗ Η’ ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ; Οι λαοί προσπαθούν στους καιρούς μας να ξαναβρούνε την ταυτότητά τους. Δεν μπορούμε εύκολα να ισχυριστούμε ότι η παγκοσμιοποίηση και η πολυπολιτισμικότητα έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΣ ΖΗΛΩΤΗΣ ΥΠΑΡΧΩΝ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΚΩΝ ΜΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ “Περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων” (Γαλ. 1, 14) “Γιατὶ εἶχα μεγαλύτερο ζῆλο γιὰ τὶς προγονικές μου παραδόσεις” Μία από τις ασθένειες

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΠΕΠΙΣΤΕΥΚΟΤΩΝ ΤΩ ΘΕΩ  «Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ