ΟΥΚ ΕΝΙ ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑΙΟΣ “Οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ᾿Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός” (Κολοσ. 3, 11) “Σ’ αὐτὴ τὴ
ΟΥΚ ΕΝΙ ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑΙΟΣ “Οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ᾿Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός” (Κολοσ. 3, 11) “Σ’ αὐτὴ τὴ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΜΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ “Καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους, πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας,
ΟΣΟΙ ΠΑΛΑΙΩΝ ΕΚΛΕΛΥΜΕΘΑ ΒΡΟΧΩΝ Στην ζωή της πίστης μας η υμνογραφία των μεγάλων εορτών, εκτός του ότι αποτυπώνει το περιεχόμενό τους, αφήνει να διαφαίνεται ένα αίσθημα χαράς και πανηγύρεως. Η
ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΧΡΟΝΟΥ “Χαίρων ἀνεκήρυξας τό Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, Βασίλειε” (στιχηρόν προσόμοιον του Εσπερινού της εορτής σε ήχο δ᾽) Τρία ερωτήματα τα οποία ζητούν απάντηση μάς






