Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΩΣ ΞΕΝΟΣ (ΞΕΝΗΝ ΣΑΥΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΠΕΠΟΙΗΚΑΣ) «Ξενίαν τήν οὐράνιον ποθοῦσα, Ξένη πάνσεμνε, ξένην σαυτήν, θεοφόρε, πατρίδος, πλούτου καί γένους φιλευσεβῶς πεποίηκας. Τόν σταυρόν σου δέ
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΩΣ ΞΕΝΟΣ (ΞΕΝΗΝ ΣΑΥΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΠΕΠΟΙΗΚΑΣ) «Ξενίαν τήν οὐράνιον ποθοῦσα, Ξένη πάνσεμνε, ξένην σαυτήν, θεοφόρε, πατρίδος, πλούτου καί γένους φιλευσεβῶς πεποίηκας. Τόν σταυρόν σου δέ
ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΙΝ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝ ΚΑΤΑΒΕΒΛΗΚΑΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΕΡΗΜΟΥΣ ΠΟΛΕΙΣ ΑΝΕΔΕΙΞΑΣ «Ὅσιε πάτερ Ἀντώνιε, σύ τόν ζυγόν τοῦ Χριστοῦ ἐπί ὤμων ἀράμενος, τῷ Σταυρῷ τήν ἔπαρσιν τοῦ Σατάν καταβέβληκας, καί τάς
ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ ΚΑΙ Η ΣΤΑΘΜΗ “Ὅσιε πάτερ, πανσεβάσμιε Γρηγόριε… πτύον ὄντως γεωργικόν, ᾧ τό βαρύν τε καί κοῦφον τῶν δογμάτων εὖ διακρίνεται καί στάθμη ἀκριβείας πάντας ἰθύνουσα πρός τρίβους σωτηρίας.
Η ΕΠΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΚΛΗΣΗ “Προφητείας τήν χάριν πεπλουτηκώς, ἐσομένων τήν γνῶσιν θεοπρεπῶς, μεμύησαι ἐν Πνεύματι, Μαλαχία θεόπνευστε. Καί προλέγεις ἅπασι, Χριστοῦ τήν ἐπέλευσιν, καί Ἐθνῶν πανόλβιε τήν θείαν ἀνάκλησιν” (κάθισμα