Ο ΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙAΔΙΚΟ ΘΕΟ (ΕΝ ΤΩ ΣΥΜΠΛΗΡΟΥΣΘΑΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΗΣΑΝ ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ) «Καί ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς
Ο ΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙAΔΙΚΟ ΘΕΟ (ΕΝ ΤΩ ΣΥΜΠΛΗΡΟΥΣΘΑΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΗΣΑΝ ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ) «Καί ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς
ΕΚΚΛΗΣΙΑ: ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΓΑΠΗΣ Ἠ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑ; (ΑΝΑΣΤΗΣΟΝΤΑΙ ΑΝΔΡΕΣ ΛΑΛΟΥΝΤΕΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ) «Καί ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. 20,
ΤΗ ΠΡΟΘΕΣΕΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΠΡΟΣΜΕΝΕΙΝ ΤΩ ΚΥΡΙΩ «Ἑξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας. Ὅς παραγενόμενος καί ἰδών τήν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καί παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ
ΚΑΙ ΗΡΕΣΕΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ «’Επισκέψασθε οὖν,ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καί σοφίας, οὕς καταστήσομεν ἐπί τῆς χρείας ταύτης (τῆς καθημερινῆς διακονίας). Ἡμεῖς






